جهت مشاهده بخشنامه افزایش سقف اختیار ورود به ماده ۲۵۱مکرر استانها کلیک کنید
تفاوتهای کلیدی این ابلاغیه (نامه شماره ۱۷/۱۷۱۴۱۰ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۱۶) با روال پیشین به شرح زیر است:
۱. احیا و فعالسازی مجدد هیأتهای استانی
- قبل: به دلالت واژه «احیای هیأتها» در متن نامه، هیأتهای فرجامخواهی ماده ۲۵۱ مکرر در استانها یا غیرفعال بوده و یا اختیارات آنها به شدت محدود و متمرکز در تهران (مرکز) شده بود.
- بعد: هیأتهای استانی مجدداً با ترکیب کامل (۳ عضو اصلی + ۱ علیالبدل) تشکیل و فعال میشوند.
۲. افزایش سقف ریالی صلاحیت رسیدگی (تمرکززدایی)
- قبل: سقف رسیدگی در استانها پایینتر بود (پروندههای با مبالغ بالاتر الزاماً به تهران ارسال میشد).
- بعد: اختیار رسیدگی و صدور رأی قطعی در استانها تا سقفهای زیر افزایش یافت:
- اشخاص حقیقی: تا ۲ میلیارد ریال (بابت هر عملکرد).
- اشخاص حقوقی: تا ۲۰ میلیارد ریال (بابت هر دوره مالیاتی).
۳. تغییر در فرآیند دادرسی (استقلال از اداره کل)
- قبل: روال معمول بر این بود که برای بررسی پرونده، «قرار کارشناسی» صادر و پرونده جهت اظهارنظر مجدد به ادارات کل امور مالیاتی ارجاع میشد (که اغلب منجر به تایید نظر قبلی ممیز میشد).
- بعد: دستور صریح بر ممنوعیت یا حداقلسازی ارجاع پرونده به ادارات کل است. هیأتها مکلف شدهاند با اتکا به «واحد دادرسی مستقل» و «سامانههای اطلاعاتی»، رأساً رسیدگی کنند تا استقلال ۷۵ درصدی از ادارات کل حفظ شود.
نتیجه: سرعت رسیدگی بالاتر رفته و شانس نقض آرای ناعادلانه در استان (بدون دخالت مجدد ممیزین صادرکننده برگ تشخیص) افزایش یافته است.
